20 september: Rijkel

Met amper 4 DLP’ers vertrokken we aan het Prinsenhof voor een ritje richting Rijkel. De start was meteen nat, met een lichte regen die ons al van bij de eerste kilometers vergezelde.

Het werd een echte herfstklassieker: 79,5 km wind op en… ongeveer 500 meter windaf. Meer moeten we daar eigenlijk niet over zeggen.

Na een dertigtal kilometer vond Peter dat het wel tijd was om de regenjas uit te doen. Het had tenslotte al enkele kilometers niet meer geregend… Een moedige beslissing, maar de weergoden dachten daar duidelijk anders over. Nog geen paar minuten later ging de hemel opnieuw open.

Alsof dat nog niet genoeg was, vond Yves C. het tijd om zijn kandidatuur voor de Gouden Seppappe nog wat kracht bij te zetten met een eerste lekke band. Even later wachtte de Oude Romeinseweg: modder, regen én lopers maakten het er niet veiliger op. Daar haalde Tjebbe nog eens zijn gekende wisseltruck boven om van de kop af te geraken. In een afdaling, net na een bocht, schoof hij de kant in, maar kon zich gelukkig nog net recht houden.

Na een korte strook kasseien was het opnieuw prijs voor Yves C.: lekke band nummer twee. De strijd om het klassement blijft spannend.

Op enkele kilometers van de aankomst kreeg ook Peter af te rekenen met een leegloper. Gelukkig volstond een klein CO₂-bommetje om de band opnieuw op druk te brengen en de rit uit te rijden.

Aan De Jail wachtte de beloning: een lekkere, warme chocomelk om weer op temperatuur te komen. Na zo’n natte rit smaakte die extra goed.

Op naar de volgende DLP-rit! 🚴‍♂️☕