Markt van Zichem
De stemmige markt wordt gesierd door bomenrijen, een kiosk, enkele oude huizen en het Wittemonument. Ooit was Zichem een stad. Waarschijnlijk ontstond kort na 1302 het domein of Land van Zichem. Het omvatte de stad en acht Hagelandse dorpen. Welvaart kwam er met de lakennijverheid en de scheepvaart op de Demer. In 1398 viel Zichem in handen van de Heer van Diest en dus van Oranje-Nassau. Als Oranjestad lag de plek in de vuurlijn. De inname door de Spanjaarden luidde het einde van de welvaart in. Na 1830 verloor Zichem het stedelijk statuut en in 1928 moest het lijdzaam toezien hoe op het gehucht Heide de gemeente Averbode ontstond. De Sint-Eustachiuskerk werd tussen 1300 en 1500 opgericht. Ze is opgetrokken uit bruinrode ijzerzandsteen in de Brabantse Demergotiek. Het interieur omvat een laat-14de-eeuws glasraam, waarschijnlijk het oudste van het land.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Plein

Beukenhof
De legende van dit gebouw gaat terug tot in het jaar 1875. Men startte de bouwwerken in opdracht van de familie de Moffaert die eigenaar was van het jachtgebied rond de kapel O.L.V. van de Beukenboom. Hier konden ze met koetsen en paarden een rustplaats bekomen terwijl het wild werd opgeslagen in de gewelfde kelders om later te koop aan te bieden. Het gebouw werd opgetrokken in een typische schulense briek dewelke een kenmerk is voor al de gebouwen van de familie de Moffaert en waar zelfs een steenbakkerij voor uit de grond werd gestampt. Helaas bestaat deze niet meer.
Onder het waakzame oog van O.L.V. van de Beukenboom die gevestigd is in de kapel aan de overzijde van de straat en die dateert uit 1640, werd hier jaren handel gedreven.
Zoals het elk gehucht van Lummen toegestaan werd was ook hier een schuttersgilde gevestigd namelijk Schuttersgilde Kapel O.L.V. van de Beukenboom die nu gefusioneerd is met de gilde van Thiewinkel.
Begin de jaren '70 werd het gebouw verhuurd aan de Brouwerij Martens, die een vervolg breidde aan de activiteit van herberg van in het begin van de 20ste eeuw.
In het jaar 1984 vestigde onze familie zich hier en baatte de zaak uit tot we in het jaar 2000 de kans kregen dit goed aan te kopen. Na wat verfraaiings werken werd onze zaak uitgewerkt tot een oase van rust en waar uw smaakpapillen danig op de proef worden gesteld door de chef aan het fornuis. Terwijl u geniet van de rust en de kalmte temidden van ons privÚ-domein van circa 10h. natuur. Wij willen u graag mee laten genieten van ons kunnen en wensen u een zalige tijd om de traditie van dit alles levendig te houden.
Auteur: Toerisme Lummen
Meer informatie
Eet en drinkgelegenheid

Loye
Het kasteel van Loye is een authentieke waterburcht met slotgracht en restanten van een ophaalbrug, een grote langgerekte kasteelhoeve met poortgebouw, duiventil, bakhuis, koetshuis met typische rondboogpoorten, enz. Momenteel woont de familie de Fabribeckers de Cortils et Grâce in het kasteel. In de loop der tijden werd het goed door de meest illustere families van de streek bewoond. De meest bekende eigenaar was Jan-Lodewijk van Elderen die prinsbisschop van Luik was van 1688 tot 1694. Het kasteelgebouw werd opgebouwd rond een (intussen reeds verdwenen) middeleeuwse donjon uit 1429. Het heeft talrijke verbouwingen ondergaan en is dan ook een merkwaardig amalgaam van diverse bouwstijlen geworden. De huiskapel (achterzijde) is gotisch. Belangrijke delen zijn in Maaslandse Renaissancestijl met de typische 'speklagen' (1649) en in classicistische stijl (1784). De twee vensters links aan de oostkant (op de foto links) zijn geschilderd ('trompe l'oeils'). Het kasteel is gelegen op een aangesloten domein van ca. 300 ha dat een waardevol natuurgebied met belangrijke bossen en vijverpartijen behelst en zeldzame plant- en diersoorten (o.a. paddestoelen) herbergt.
Auteur: Toerisme Lummen
Meer informatie
Kasteel

Schulens Meer
Het Schulensmeer ontstond in de jaren 1970. Er werd toen een zandwinningsplaats gezocht voor de aanleg van de autosnelweg E314 tussen Lummen en Aarschot. In het Schulensbroek werd op dat moment ook een wachtbekken gepland voor een betere beheersing van de Demer. Door het zand te winnen op de plaats waar het wachtbekken werd voorzien diende er maar op één plaats landbouwgrond opgeofferd te worden. Het Schulensmeer is genoemd naar het kerkdorp Schulen dat aan de weg ligt tussen Hasselt en Diest.
Auteur: Dromos
Meer

Domein Bovy
Domein ‘Bovy’ Galgeneinde 22 Heusden-zolder Parking Drankgelegenheid is een 34 ha. groot park dat van de 12de tot en met de 18de eeuw toebehoorde aan de abdij van Averbode. In de 19de eeuw kwam het domein in handen van Jozef Bovy, voormalig gouverneur van Limburg, die aan het domein zijn naam schonk. De gebouwen van achttiende-eeuwse vakwerkhoeve hebben ondertussen een andere bestemming gekregen. Verder vindt u er een kleine geitenboerderij en een bijenhal. In het domein zijn mooie wandelingen te maken. Voor de allerkleinsten is er een kabouterwandeling. Het “beemdenpad” , centraal in het domein, is een knuppelweg door het moerasgedeelte.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Park

Sint-Sulpitius- en Sint-Dionysiuskerk
Met de bouw van deze gotische kerk werd begonnen in 1321, tot de werken in 1533 stil vielen. Van de toren werd enkel de zandstenen onderbouw tussen 1503 en 1533 gerealiseerd. De zware opbouw ervan doet vermoeden welke imposante toren de kerk had moeten bekronen. Ten zuiden en ten noorden van de koorsluiting bevinden zich de straalkapellen. Na 1533 werden nog kleine aanpassingen uitgevoerd. Zo werd er boven de viering een barok beiaardtorentje toegevoegd. Het neogotische poraal aan de zuidzijde dateert uit de 19de eeuw. In die kerk ligt Filips Willem, de enige katholieke prins van Oranje, begraven.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Chambres d'Hôtes Ecole de Vie
Vanuit ons gastenverblijf dat gelegen is in de historische schoolmeesterswoning ga je zo tussen de velden door naar de abdij van Herkenrode. De schoolmeesterswoning is ongeveer 100 jaar door de familie Leus bewoond geweest. De vader en ook vier van zijn dochters en een zoon hebben allemaal in het onderwijs gestaan en hebben in de ernaast gelegen school allemaal lesgegeven en er ook schoolhoofd geweest. De laatste was juffrouw Marie die net geen 101 jaar werd. Juffrouw Marie werd ook altijd geraadpleegd alvorens er naar een dokter werd gegaan. Sommige van de oudere Stokrooienaren hebben nog steeds een zalfje bereid met kruiden uit haar eigen tuin in de kast staan. http://www.ecoledevie.be
Auteur: Chambres d'Hôtes Ecole de Vie
Gastenkamer

G.C.O.C Oosterhof
Cultuur en ontmoetingscentrum Oosterhof. Startpunt van de Erfgoedwandeling. G.C.O.C. OOSTERHOF Dr. Vanderhoeydonckstraat 56 3560 Lummen Tel. 013 35 56 80 Fax 013 35 56 89 reservaties@lummen.be Beheer: Bestuurscommissie Oosterhof Voorzitter: Dirk Vertessen, O.L.-Vrouwstraat 19 te 3560 Lummen, 013 52 17 39 Eigenaar: Gemeente Lummen Verhuur: dienst cultuur, Dr. Vanderhoeydonckstraat 56 te 3560 Lummen, 013 35 56 80 Lokalen: 6 Oppervlakten per ruimte (in m²) Polyvalente zaal: 425 m² (toog met tapinstallatie) Zaal 1: 28 m² Zaal 2: 121 m² (toog met tapinstallatie) Zaal 3: 121 m² (toog met tapinstallatie) Zaal 4: 121 m² Zaal 5: 70 m² (toog met tapinstallatie) Zaal 2, 3 en 4 kunnen omgevormd worden tot 1 geheel Parkeergelegenheid: 97 plaatsen Voorzieningen: Toegankelijk voor personen met een handicap Sanitair toegankelijk voor personen met een handicap Mobiel podium van 168 m² Vestiaire Binnentuin Geluids- en lichtinstallatie Tentoonstellingspanelen Bistrotafels 2 Ingerichte keukens met bestek en servies waarvan één met 2 friteuses Koelkamer 2 Kleedkamers met douche en wc Verplaatsbare kapstokken Jeugdhuis Nyx Consultatiebureau Kind & Gezin
Auteur: Toerisme Lummen
Parking

Station Schulen
Er zijn rechtstreekse treinverbindingen (1 trein per uur) met Hasselt (reistijd: 9min), Diest (reistijd: 7min), Zichem (reistijd: 12min), Testelt (reistijd: 16min), Langdorp (reistijd: 21min), Aarschot (reistijd: 25min), Wezemaal (reistijd: 31min) en Leuven (reistijd: 38min).
Om een route te plannen klik hier. Klik op het blauwe pijltje naast Enkel NMBS en kies Plaats, straat, nr. Vul dan het vertrekadres, de datum en het tijdstip van je verplaatsing in en klik op de knop Bevestig.
Er zijn busverbindingen met het station van Schulen. Voor meer info klik je op één van de betreffende bushaltes.
Voor een fietsroute vanaf het station van Schulen naar het bedrijventerrein Daelemveld klik hier.
Voor meer informatie en de deur-tot-deur routeplanner kan je bellen naar 02 528 28 28 of surfen naar www.nmbs.be
Auteur: TRAJECT - Mobility Management
Treinstation

Weteren
Vroeger -vóór de ontdekking van kunstmest- werd het land vruchtbaar gemaakt door weteren. Dit betekent dat gronden gedurende bepaalde periodes onder Demerwater werden gezet. De gracht werd gebruikt om het water weer af te voeren. Op het land bleef een zeer vruchtbare sliblaag achter. Vogels die zich thuis voelen in natte, open ruimten vinden de weg naar Herkenrode.Elke periode heeft zijn typische soorten:
in de winterperiode o.a. watersnip, dodaars en krakeend
bij de voor- en najaarstrek o.a. tureluur, groenpootruiter, witgatje, oeverloper en grutto
tijdens het broedseizoen o.a. kievit, slobeend en zomertaling.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Landschapselement

Zicht op kanaal en Vijvergebied
Het Vijvergebied bestaat uit meer dan 1.000 vijvers, samen goed voor zo'n 700 ha water en riet. Het strekt zich uit over Hasselt en Genk. Heel wat zeldzame dier- en plantensoorten voelen zich hier thuis. Zonder deze vijverstreek zouden soorten zoals bijvoorbeeld de roerdomp en de boomkikker in Vlaanderen al uitgestorven zijn. In het Vijvergebied bevinden zich ook de toeristische trekpleisters zoals Bokrijk, Kelchterhoef, Hengelhoef, Domein Kiewit, Bovy en Circuit Zolder. Het Vijvergebied Midden-Limburg maakt deel uit van de Europese beschermde Natura 2000 gebieden en met Europese LIFE+ steun wordt geïnvesteerd in ecologische verbeteringen. Deze hebben o.m. tot doel de populatie van bedreigde soorten als de roerdomp en de boomkikker te vergroten. Het project schenkt extra aandacht aan het samengaan van ecologie en economie en de sleutelrol die educatie daar in kan spelen. Uniek aan dit project is de samenwerking tussen publieke en private partners. Meer info vind je op http://www.lifevijvergebied.eu/.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Uitzichtspunt

Grasbos (Poggio) - Molenstede
Grasbos (Poggio) in Molenstede Hoogte: 110 m Hoogteverschil: 44 m Lengte: 500 m Max. %: 15 % Gem. %: 9 % Wegdek: Asfalt (interview met Sergei Ivanov over een wedstrijd op Grasbos, de Poggio) Wie zondag bij de eliterenners zonder contract en de beloften de titel pakt, zal die niet gestolen hebben. De omloop is immers niet van de poes, met als uitschieter de 'Poggio', ook gekend als Grasbos, die vijftien keer moeten worden overwinnen. Tot eind 2012 telde de kleine gemeente Molenstede niet minder dan drie volwaardige profrenners: Sergei Ivanov, Geert Verheyen en Mario Aerts. Grasbos was zowat hun speeltje, de plaats waar zij zich op training nog eens extra pijn konden doen. Maar hoe komt het dat die bult zijn bijnaam ontleent aan de Poggio, die legendarische bochel die vrijwel elk jaar scherprechter is in Milaan-Sanremo? Sergei Ivanov, inmiddels eigenaar van een bloeiende fietsenzaak in Scherpenheuvel, weet het. 'Vroeger passeerden wegens het slechte wegdek amper toeristen over die berg. Daar is verandering in gekomen door toedoen van mijn mentor Billy Reynders en reclame op tv. De Poggio di Molenstede was geboren. Reynders, toen nog schepen in Diest, liet het wegdek asfalteren en van toen af passeren er bij goed weer duizenden wielertoeristen over de Poggio.' Ivanov woont op zestig meter van het parcours. Vanuit zijn woning zal hij de renners twee keer per ronde kunnen zien passeren. Hij kent de knobbel als zijn broekzak. 'Vier- à vijfhonderd meter lang, met een maximaal stijgingspercentage van twintig procent. Telkens ik thuis kwam van de training stoomde ik als toetje nog eens tegen die helling op. Bij andere gelegenheden vloog ik er tien keer na mekaar tegenaan. Vanaf de brug gemeten bedroeg mijn snelste tijd 1 minuut 8 seconden; waarvoor ik een 53x17-versnelling nodig had, in wattage uitgedrukt zo'n 875.' 'Ik kan je verzekeren dat de berg bij de vijftiende beklimming venijnig in de kuiten zal buiten. Maar volgens mij zal de beslissing niet op maar na de Poggio vallen, waar het ook allerminst vlak is. Het is een beklimming in twee stukken, met een strook vals plat als de echte killer. Alleen de sterksten zullen overleven.'
Auteur: VCD
Berg

De Pits
De Pits heeft zijn naam niet gestolen. Het is een unieke locatie aan het Circuit Zolder met een prachtig uitzicht over de pitlane en de bosrijke omgeving. De comfortabele kamers zijn ingericht met gevoel voor design en bieden naast luxe en rust een waaier aan eigentijds comfort (tv met filmkanaal, telefoon, draadloos internet, …). In de hippe brasserie kun je heerlijk eten en genieten van het adembenemende uitzicht. In hetzelfde gebouw vind je ook het wellnesscenter. Je kunt er stoom afblazen in de sauna of stoomcabine, baantjes trekken in het zwembad of gewoon heerlijk bubbelen in de jacuzzi. Ook voor een gelaats- en lichaamsverzorging of een weldoende massage kun je in ons wellnesscenter terecht. De unieke LODGE-visie werd verder doorgetrokken: De Pits is een thuis ver van huis met een persoonlijke toets. Sterren:*** Tel: +32 11 85 82 82 Website: http://www.lodge-hotels.be Email: zolder@lodge-hotels.be
Auteur: Bart Claessens
Hotel

Zichem
Zichem is een deelgemeente van de stad Scherpenheuvel-Zichem in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Zichem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Zichem staat in de lijst van Het mooiste dorp van Vlaanderen als mooiste gemeente van Vlaams-Brabant.Zichem behoorde toe aan Maria van Loon-Heinsberg, die afstamde van de graven van Loon. Na haar huwelijk in 1440 met Jan IV van Nassau werd Zichem deel van het graafschap Nassau-Dillenburg.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Jansbergklooster
Het Sint-Jansbergklooster is een voormalig klooster in Zelem in de Belgische provincie Limburg. Het klooster heette oorspronkelijk Sint-Jansdal en is vernoemd naar Sint-Jan de Doper.
Dit klooster, van de orde der Kartuizers, werd gesticht in 1329 door de Heer van Diest en diens tweede vrouw, Johanna van Vlaanderen. Tijdens de 14e en 15e eeuw breidde het klooster zich uit. Door de troepen van Willem van Oranje werd het echter, in 1582, verwoest. Hiermee ging ook een zeer belangrijke bibliotheek verloren.
Auteur: Wikipedia
Klooster

Kasteel De Burg
Kasteel De Burg is gelegen bij de Belgisch Limburgse gemeente Lummen. Voor zover bekend is het kasteel De Burg het oudste kasteel van Lummen. Het kasteel werd voor het eerst vermeld in 1203 toen de Loonse graaf Lodewijk II het kasteel, samen met het allodium Lummen aan het prinsbisdom Luik schonk, om het als leen terug te krijgen. Het was een diplomatiek instrument tijdens de Loonse Oorlog.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Warandepark
Voor de heerlijke burcht kozen de Heren van Diest, die in de middeleeuwen regeerden over de stad en omgeving, een strategische plaats uit, sindsdien gekend als de burchtheuvel. Na de Franse revolutie kwam het domein in privéhanden waarna de laatste eigenaar Henri Verstappen het in 1939 schonk aan de stad Diest met de uitdrukkelijke wens het voor alle inwoners toegankelijk te maken. Henri Verstappen kreeg het poortmonument omdat hij de Warande aan de stad Diest schonk.
Auteur: Blauwkruikje
Park

Hof van Nassau
Traditionele herenwoning (1510) met gotische trapgevel en achthoekig torentje gebouwd in opdracht van Hendrik III van Nassau. Dit was de residentie van de prinsen van Oranje-Nassau, die Diest bestuurden van 1499 tot aan de Franse Revolutie. Alleen de linkervleugel staat nog overeind. Diest draagt nog steeds de titel 'Oranjestad'. (bron: Diest, mijn stad)
Auteur: Blauwkruikje
Erfgoed

De Wijers
Het unieke vijvergebied de Wijers wordt ook wel het land van 1001 vijvers genoemd. Je fietst en wandelt er tussen honderden waterpartijen met een kleurrijke fauna en flora. Cultuurhistorische parels wisselen de natuurpracht af.
Auteur: tvl
Natuurgebied

Commonwealthgraven van de bemanning van een neergestorte Lancaster (Webbekom)
In een uithoek van het kerkhof, liggen de lichamen van de bemanning van een neergestorte Lancaster begraven. De graftekens van witte Portlandsteen zijn gemakkelijk te herkennen als graven van de Commonwealth War Graves Commission. In de nacht van 28 april 1944 om 2.20 uur haalde een Duitse Messerschmitt de Lancaster Halifax naar beneden. Het toestel explodeerde in een rode vuurbal die veroorzaakt werd door de markeerbommen aan boord. Daarmee weten we met zekerheid dat dit een toestel van de leider van een squadron was. Zeven bemanningsleden vonden de dood.
Alleen de Canadees 'Ted' Blenkisop wist in extremis zijn toestel te verlaten en kwam behouden aan de grond. Hij werd opgevangen door de plaatselijke bevolking en vond een onderkomen bij weerstander Hilaire Gemoets. Hilaire was op dat moment korpscommandant van de Belgische Partizanen en lid van de sabotagegroep ‘Groep G’. De verzetsgroep van Hilaire zocht kleding en onderdak voor de bemanning van neergeschoten vliegtuigen, verborg de piloten in de regio en hielp hen naar Engeland te ontsnappen.
Wanneer de wonden van Benkisop hersteld waren, zocht Hilaire een veiliger schuilplaats in Meensel-Kiezgem. Dat bleek achteraf een foute inschatting te zijn. Op 11 augustus organiseerde de Duitse overheid in samenwerking met de 'Stormgroep Verbelen' een razzia op beide dorpen. Vele inwoners werden naar de concentratiekampen gevoerd. Ook Blenkisop werd gevat en met de Belgische gevangenen weggevoerd. Hij werkte als dwangarbeider in Hamburg en bezweek in Bergen-Belsen aan een 'hartaanval'. Squadron Ldr Blenkisop heeft geen bekend graf.
Auteur: Jan Rymenams
Militaire begraafplaats

K30 - Klepstuw op de Grote Leigracht
Het binnen- en buitenbekken zijn hier met mekaar verbonden door de Grote Leigracht. De bekkens kunnen van mekaar gescheiden worden door deze klepstuw. Door deze omhoog te trekken wordt alleen het binnenbekken gevuld. Indien nodig wordt de stuw gecontroleerd naar beneden gehaald, zodat ook het buitenbekken aansluitend bij de wallen van Diest kan gevuld worden.
Om het binnenbekken leeg te laten lopen moet de verbinding hersteld worden en wordt de klep neergelaten. Het water stroomt nu via de Grote Leigracht en de sifon waarover we het later zullen hebben, onder de Demer door en wordt geloosd in de Zwarte Beek. Om je er nog even aan te herinneren: er komt geen druppel water van de Demer in het wachtbekken. Alleen het water van belangrijke zijbeken, zoals de Begijnenbeek wordt in het bekken opgevangen.
Hier werd recent (2023) een uitkijktoren voorzien.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

Café 'De Zwaan' (Diest)
Café De Zwaan is een populair café in Diest. Wij staan er even bij stil omdat hier enkele keren per jaar, in concurrentie met een bevriend café, aan ‘schijfschieten’ wordt gedaan. Dit spel bestaat erin dat met een metalen schijf naar een betonnen bak gevuld met opgestreken aarde wordt gegooid. Over de aarde zijn twee parallelle draden gespannen. De kunst bestaat erin om de schijf tussen de twee draden te laten belanden. De betonnen blokken met aarde kan je hier zien.
De naam ' De Zwaan' is een erg oude naam voor een herberg. Bij middeleeuwse uithangborden is de Zwaan een bekende vogel die vooral voorkwam bij brouwerijen en herbergen. Bij Paul Kempeneers lezen een verklaring voor die populariteit. Een zwaan is een vrolijk waterdier dat met zijn lange hals geschikt is om in het nat te duiken. Zo schreef een dichter in de 17de eeuw op een glas in een herberg waar de Zwaan uithing: ‘De Swaen voert ieder kroeg, zo wel in dorp als stad, omdat hij altijt graeg is met de bek in ’t nat’.
Ook was de zwaan een ‘edele’ vogel die in de burgwallen van de steden onderhouden werd. De bewaarders van de zwanen hielden een herberg open en hingen dan de Zwaan uit. Zwaantje was ook een geliefkoosde vrouwennaam. ’t Zwaantje op een uithangbord kan misschien de mooie herbergierster zelf hebben aangeduid. Hierbij zie je een café de Zwaan in een holle boom en met minder goede reputatie op het schilderij 'de Volkstelling' van Bruegel
Auteur: Jan Rymenams
Cafe

Vinkenberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 1.31 km
Stijging : 23 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 1.71 %
Maximale hellingsgraad : 2.73 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Sint-Rochus, de favoriete pestheilige
De heilige Rochus werd bijzonder efficiënt geacht om door zijn voorspraak de pest af te wenden. Was de heilige immers zelf niet geraakt door deze ziekte wanneer hij van Rome huiswaarts keerde? Ziek zijnde schuilde hij in een grot, maar elke dag daalde er een engel uit de hemel neer met water en elke dag kwam de hond van de bakker hem een stuk brood brengen. Rochus genas.
In elke dorpskerk stond er wel een beeld van de heilige. En wanneer de pest verdwenen was, had hij werk genoeg met nieuwe besmettelijke ziekten zoals dysenterie en cholera.
In de Onze-Lieve-Vrouwekerk zien we enkele tekenen van deze verering van Sint-Rochus: een schilderij van Sint-Rochusen een processievaandel van het broederschap van deze heilige. In Diest waren het de begaarden uit het naburige klooster die de verering actief uitdroegen. Ze verkochten litanieën en de levensbeschrijving van de heilige. Ze bezaten gecertificeerde relikwieën. Als je lid was van een broederschap was je zeker dat er door onderlinge solidariteit voor jou zou gebeden worden, dat je kon sterven met een dure waskaars in je handen en dat je begrafenis en mis geregeld werden.
Verhaal

De 19e-eeuwse beplanting van de vesting (Diest)
Volgens een verordening van 18 mei 1852 dienden verdedigingswerken beplant te worden met loofbomen, hakhout en hagen. In vredestijd werd het hout deels verkocht en deels gebruikt voor onderhoud van de militaire installaties. Er was een flink deel minder economsich hout permanent aanwezig. De bedoeling hiervan was om de vijand te hinderen bij het naderen van de vesting. Niet toevallig werd meidoorn aangeplant, een soort die we vandaag nog veel veelvuldig tegenkomen en die dichte struwelen vormt.
In de winters van 1855 tot en met 1857 werden 5.271 eiken, 704 olmen (iepen), 1.584 beuken, 4.100 elzen, 6.800 wilgen en 19.125 meidoorns aangeplant.
Nadat de stadswallen hun militaire bestemming verloren hadden, fungeerde dit 'bos' voor de Diestse bevolking als plaats om te flaneren. Maar de vreugde was van relatief korte duur. De stad verwierf de vesten en gebruikte ze als ideale groeve voor stenen en zand. De kuilen werd gevuld met vuilnis. De bomen werden gerooid en verkocht. Ondanks het protest van natuurminnende verenigingen bleef de nivellering doorgaan en als bij wonder bleef een deel van de noordoostelijke vesting bewaard.
Opmerkelijk is dat een 'klassering' als landschap pas in 1963 werd overwogen maar dat een daadwerkelijke bescherming als 'stadsgezicht' er pas op 25 mei 1996 zou komen!
Van de oorspronkelijke hoogstammige aanplantingen bleven er alleen enkele beuken langs de Leopoldvest en de Antwerpsestraat staan. Wegens de aanwezigheid van reuzenzwam moesten in 1998-1999 verschillende beuken gerooid worden.
Het resterende gedeelte van de wal tussen de Halve Maan en het station, langs de huidige Leopoldvest, werd in 1959, bij de aanleg van de ringweg en op aandringen van stadsarchivaris Van der Linden, door het toenmalige 'Groen Plan' (Ministerie van Openbare Werken) opnieuw beplant. Deze beplanting beslaat een groot gedeelte van de 'plongée' (bovenvlak) van de hoofdwal tussen de Schaffensepoort en de parking bij het stadion. Ze bestaat uit een dubbele rij esdoorns, meestal Noorse esdoorn en ook gewone esdoorn en, uitzonderlijk, ook Italiaanse populier, witte abeel of Hollandse linde.
Interessant is dat we op de wallen een bijzondere soort van de esdoornfamilie kunnen zien: Spaanse aak, met een duidelijk herkenbaar 'gelobd' blad. Het is een soort die je eerder op kalkrijke en erg zonnige plaatsen zal terugvinden.
Vesting

Avonturenpad Schulensmeer
Leuk voor kinderen
Het kinderavonturenpad is een uitdagend wandelpad voor kinderen tot 12 jaar en onderdeel van het groene wandelpad (2,5 km) dat vertrekt en aankomt aan het bezoekerscentrum. De groene route loopt langs de goed begaanbare oevers van het meer. De volledige route is rolstoelvriendelijk aangelegd. Je volgt de groene wegwijzers vanaf de totempaal met grutto vlakbij het bezoekerscentrum.
Vlakbij het vissershaventje heet de grote houten toegangspoort je welkom op het avonturenpad. Kleine (en grote) avonturiers mogen er op ontdekking gaan. Verscholen in het groen kom je klauterpalen, een klimboom en een wildemanshut tegen. Klim zeker ook eens op de speelheuvel met slotgracht. Hoog in het kraaiennest heb je mooiste uitzicht. Verder op de groene wandeling passeer je nog een avonturenbrug en een gloednieuw vlonderpad met uniek uitzicht over het hele meer. Spot jij er de bever? Even verderop sta je plots oog in oog staat met het weidse natuurgebied Schulensbroek.
Auteur: Bezoekerscentrum Schulensmeer
Speelnatuur

HEILIG HART BEELD WANDELING 13KM - Panoramaroute langs het prinsenbos! Diest
Deze wandeling gaat van start aan de kerk van Kaggevinne. Na 250m in de Dietsestraat, slaan we de Groenstraat in. Hier krijgen we al het eerste Hagelandse vergezicht. Slechts het begin van alle mooie vergezichten die je voorgeschoteld krijgt op deze wandeling. Na 2km slaan we een veldweg in. Deze veldweg leidt ons over een heuvel, met aan de rechterkant een bos en aan de linkerkant een open zicht over de velden. Na 3km, halverwege de Roeterstraat, is er een eerste panoramamoment: een mooi heuvelend vergezicht. We wandelen verder en als we 3,5km ver zijn komen we bij een ideale picknickplaat: de oude eik van Kaggevinne. Deze plek was ook te zien in de tv-serie De Smaak van De Keyser en is voorzien van een picknickveld en enkele banken. Via de Prinsenbosstraat maken we een doorsteek naar een veldweg. Tussen kilometer 4,5 en 5,5 zijn er meerdere mooie beelden typisch voor het Hageland. Zo stappen we langs een smalle veldweg, een dreef tot aan het prachtig uitgestrekt panorama. We wandelen over een veldweg verder tot we bij hoeve Prinsenbos rechts afslaan en in het Prinsenbos komen. In dit bos zullen we via malle paadjes, wanneer we 7,5km ver zijn, uitkomen bij het Heilig Hart-beeld van Bekkevoort. Het beeld dat helemaal in het begin van de film ‘De Witte van Zichem’ opduikt en uitkijkt over deelgemeente Assent. Het beeld is voor het verkeer ook duidelijk te bewonderen vanaf de Staatsbaan Diest-Leuven. Wanneer we het beeld achter ons laten, gaan we verder via veldweggetjes en open weiden richting de Galgenberg. Op een lange veldweg van wel 2km krijgen we nog enkele laatste vergezichten over de streek. Wanneer we 10km ver zijn komen we aan de Galgenberg. Deze dalen we af langs een holle weg. Wanneer we in totaal 12km ver zijn komen we in de Dongelstraat, waar een laatste beklimming ons terug naar de Diestsebaan zal brengen. Bij aankomst aan de kerk hebben we 13km afgelegd in totaal.
Auteur: ROUTELAND
Wandelroute

Begijnhof
Het begijnhof van Diest is een historische stadswijk waar vroeger de begijnen woonden. Het Diestse begijnhof werd in 1253 gesticht door Arnold IV, heer van Diest. In de 17e eeuw kende het Begijnhof van Diest een snelle groei. Omstreeks 1675 bedroeg het aantal begijnen ongeveer vierhonderd. Later zwakte de populariteit wat af.
Na de Franse Revolutie en het concordaat tussen de paus en Napoleon ontstond in het begijnhof een sterke aanhang voor het stevenisme, een katholieke beweging die de overeenkomst tussen paus en keizer afwees en terug wilde naar de kerk van voor de Franse Revolutie. Deze beweging werd afgewezen door zowel kerk als staat, en bracht het begijnhof in ernstige problemen. In 1813 werden de begijnen zelfs uit hun begijnhof gezet. Na de val van Napoleon konden ze terugkeren, maar in de 19e eeuw deemsterde het begijnhof van Diest relatief snel weg. Nog voor de Tweede Wereldoorlog woonden er geen begijnen meer.
Auteur: Iben Ackermans

Vallei van de Zwarte Beek
Wandelen in Vallei van de Zwarte Beek (Halen) (Zelem)
De Vallei van de Zwarte Beek is de plaats bij uitstek om te wandelen in de streek rond Lummen, Beringen, Halen en Hechtel-Eksel. Dit natuurgebied biedt meer dan 1500 hectare prachtige natuur waar je uren in kunt verdwalen. In Halen stroomt de Zwarte Beek eerst door een open valleigebied waar allerlei weidevogels zoals wulp, kievit of watersnip graag vertoeven. Een verlaten visvijver is omgevormd tot een open waterpartij en een originele kijkhut geeft je de kans om de aanwezige vogels ongestoord van dichterbij te bekijken. De getuigenheuvels liggen hier erg dicht bij elkaar. Het zijn de overblijfselen van vroegere zandbanken, toen de zee tot hier kwam. De beek moet zich plooien en wringen om haar water voorbij de heuvels van de Hees, Gennep en een uitloper van de Kolenberg te loodsen. Op sommige plaatsen is de vallei slechts enkele honderden meters breed. 's Winters overstromen de moerassen en beemden dikwijls.
Bron: Natuurpunt
De GR5 loopt door dit natuurgebied maar wegens wateroverlast konden we niet over de Zwarte Beek geraken. Zie deze wandeling.
Auteur: Eddy&Rita
Natuurgebied

Vismigratie in de Demervallei
Waterloopbeheer houdt veel meer in dan overstromingen tegengaan en waterafvoer verzekeren. De Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) heeft ook aandacht voor de landschappelijke en ecologische waarde van waterlopen. Vissen opnieuw laten zwemmen tussen zee en zoet water en tussen grote rivieren en kleinere bovenlopen is daar ook een belangrijk onderdeel van.
Vissen moeten zich vrij kunnen verplaatsen (migreren) van en naar geschikte paai-, rust- en voedingsplaatsen. Sommige soorten zoals bot, rivierprik en paling zwemmen over zeer grote afstanden om te kunnen overleven. Constructies in de waterloop zoals stuwen of drempels verhinderen vaak hun route. De aanleg van vistrappen maakt deze tocht eenvoudiger. De VMM werkt systematisch vismigratieknelpunten op haar waterlopen weg.
Visbestand op de Demer
Sinds de jaren 1990 is de waterkwaliteit in de Demer verbeterd. Verspreid in de rivier komen opnieuw zo'n 24 vissoorten voor. Riviergrondel, bermpje, blankvoorn en baars komen het meest voor. Ook paling, snoek, kopvoorn en winde worden regelmatig aangetroffen. Op enkele locaties zijn zeldzame en beschermde soorten zoals grote modderkruiper en bittervoorn aanwezig. Onlangs is vastgesteld dat ook de uiterst zeldzame zeeprik terug de Demer probeert op te zwemmen om zich voort te planten.
Bron: infobord aan de Demer
Auteur: Eddy&Rita
Rivier

DLP073_Diest v26