Chambres d'Hôtes Ecole de Vie
Vanuit ons gastenverblijf dat gelegen is in de historische schoolmeesterswoning ga je zo tussen de velden door naar de abdij van Herkenrode. De schoolmeesterswoning is ongeveer 100 jaar door de familie Leus bewoond geweest. De vader en ook vier van zijn dochters en een zoon hebben allemaal in het onderwijs gestaan en hebben in de ernaast gelegen school allemaal lesgegeven en er ook schoolhoofd geweest. De laatste was juffrouw Marie die net geen 101 jaar werd. Juffrouw Marie werd ook altijd geraadpleegd alvorens er naar een dokter werd gegaan. Sommige van de oudere Stokrooienaren hebben nog steeds een zalfje bereid met kruiden uit haar eigen tuin in de kast staan. http://www.ecoledevie.be
Auteur: Chambres d'Hôtes Ecole de Vie
Meer informatie
Gastenkamer

Halte Nieuwe Kempen (Opglabbeek)
Aan deze bushalte stopt lijn G8 Opglabbeek Nieuwe Kempen - Genk Station met een frequentie van 2 tot 4 bussen per uur en lijn 33 Genk - Neerpelt met een frequentie van 1 tot 3 bussen per uur. Lijn 8 Overpelt - Genk, lijn 11 Maaseik - Genk en lijn 44 Opglabbeek - Genk stoppen enkele keren per dag aan deze halte. Om een route te plannen klik hier.
Voor meer informatie kan je bellen naar 070 220 200 of surfen naar www.delijn.be.
Auteur: TRAJECT - Mobility Management
Meer informatie
Bushalte

Kolveren natuurgebied
We treffen hier vooral hooi- en weilanden aan die gescheiden zijn door waardevolle houtwallen. Door een intensief beheer van kappen en maaien heeft men de rijke flora van weleer hier hersteld. Momenteel vindt men o.a. de volgende planten: bosanamoon, dalkruid, lelietje van dalen, robertskruid, muskuskruid, vrouwenmantel, hemelsleutel. Ook de vogels zijn hier rijk vertegenwoordigd: bosuil, steenuil, kievit, grauwe vliegenvanger, tapuit, paapje, blauwborst, rietgors, ... Het gebied is vrij toegankelijk, maar er zijn geen wandelwegen uitgezet.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Natuurgebied

Hotel Belfleur
Auteur: Marcel Vandermierde
Cafe

La Reine Sucrée
Gezellig tuinterras aan privewoning waar je kunt genieten van verse koffie en zelfgebakken taart, of van onze lekkere bieren. En dit in een ongedwongen sfeer! Alle dagen verse soep en quiches. Gelegen in een rustige groene omgeving vlak langs het fietsroutenetwerk (308-316). Er is een ruime fietsparking, maar je kunt je fiets ook op het terras stallen. Ook een ideale locatie voor leuke tuinfeestjes of familiebrunches op maat. Wij, Reine, Marco en Juultje genieten iedere dag van deze leuke plek en hopen jullie er te mogen ontvangen deze zomer!
Auteur: Visit Limburg
Cafe

Paalsteen
De grenspaal of 'paalsteen' is een geklasseerd monument, dat op de plaats staat waar Hasselt, Zonhoven en Kuringen aan elkaar grenzen. Honderden jaren lang twistten Zonhoven en Hasselt over het bezit van de heide. Vooral in de tweede helft van de 17de eeuw woedde de strijd om deze lap arme grond in alle hevigheid. Op 18 oktober 1666 werden, in het bijzijn van de magistraat van Hasselt en een afgevaardigde van de prins-bisschop Maximiliaan van Beieren, de grenzen tussen Zonhoven en Hasselt afgepaald en vastgelegd door middel van arduinen grensstenen. Slechts één van deze stenen staat nu nog altijd op zijn oorspronkelijke plaats. Ondanks de mooie en kunstig uitgevoerde paalstenen ging de strijd om de heide onverpoosd verder. In 1699 werden twee palen omvergetrokken en tot in Zonhoven gesleept, waarvan er nu nog één als een vormeloze vorm op het kerkhof van Zonhoven ligt, tegen de gevel van het gemeentehuis. De definitieve vastlegging van de gemeentelijke grenzen tussen Hasselt en Zonhoven gebeurde uiteindelijk in 1811 door toedoen van Napoleon. Een derde paalsteen, de best bewaarde, bevindt zich in het Provinciaal Openluchtmuseum in Bokrijk.
Markeerpunt

Kiewit
Kiewit is een gehucht en een parochie gelegen in het noorden van de Belgische stad Hasselt. Kiewit grenst in het noorden aan de gemeente Zonhoven, in het oosten aan de stad Genk en in het westen aan Kuringen, een deelgemeente van Hasselt. Eind 2007 telde Kiewit 4094 inwoners, verspreid over twee woonkernen: Kiewit zelf met 2398 inwoners en Kiewit-Heide met 1696 inwoners.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Bokrijk
Het Provinciaal Domein Bokrijk is een 550 hectare groot domein, gelegen in de Belgische gemeente Genk. Het is overwegend bekend om zijn openluchtmuseum, arboretum en openluchtspeeltuin. Het gebied is Europees beschermd als Natura 2000-gebied .Graaf Arnold IV van Loon en Chiny verkocht op 9 maart 1252 een woud gelegen tussen Genk, Zonhoven en Hasselt aan de vrouwenabdij van Herkenrode te Kuringen bij Hasselt. Dit woud wordt Buscurake of Buksenrake genoemd, een plaatsnaam die nadien over 'Bouchreyck' evolueerde tot Bokrijk. De cisterciënzerzusters van Herkenrode bouwden er een abdijhoeve, lieten vijvers uitgraven en plantten er bomen. De abdij verhuurde haar grangiae aan 'halfwinnen', d.i. pachters die werkten voor de helft van de opbrengst. Oorspronkelijk maakte het domein deel uit van het grondgebied Hasselt, maar na een twist tussen Hasselt en Herkenrode kwam het in bezit van Genk.
Auteur: Wikipedia
Museum

Prinsenhof
Het Prinsenhof is een kasteel in de Hasseltse deelgemeente Kuringen en kreeg zijn huidige naam in de 18e eeuw.
Het staat vast dat al in de 13e eeuw op deze plaats een motte stond. De graven van Loon die het geregeld aan de stok hadden met hun leenheer, de prins-bisschop van Luik, kozen voor een meer centraal gelegen residentie en verbleven hier vaak. De motte was intussen vervangen door een burcht met slotgracht en vier torens, vermoedelijk uit de 14e eeuw. Gerard van Loon was de eerste die naar het Prinsenhof verhuisde.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Tenhaagdoornheide
Tenhaagdoornheide is de naam van een Vlaams Natuurreservaat dat zich bevindt tussen Houthalen en Houthalen-Oost.
Het gebied, dat ongeveer 360 ha groot is, bevat heide, bossen, en stuifzanden. Tenhaagdoornheide is gelegen op het Kempens Plateau, en de hoogte ervan overstijgt de 75 meter. Hier bevindt zich het brongebied van de Laambeek en de Huttebeek. Daar vormde zich een moerassig terreintje, terwijl vroeger met behulp van slootjes, dijkjes en sluisjes, het water werd benut om wat hooiland te bevloeien. Ook tegenwoordig komt de gevlekte orchis en de watersnip hier voor.
Bos

Hengelhoef
Hengelhoef is een natuur- en recreatiegebied in Houthalen in de Belgische provincie Limburg. Het natuurgedeelte van het gebied wordt sinds 2002 beheerd door de vzw Limburgs Landschap.Hengelhoef bestaat vooral uit naaldbos. Verder herbergt het domein ook een 8 ha grote vijver en een hoogstamboomgaarden van 9 ha. Daarnaast wordt de begroeiing onder twee hoogspanningslijnen kort gehouden door beheerwerken. Door de schraalheid van de zandbodem zou dit moeten leiden tot duin en hei. Ten slotte situeren zich langs de Roosterbeek ook nog enkele interessante graslanden.
Bos

Knuppelpad
In het bos creëert de Roosterbeek een moerassige toestand waar nauwelijks doorkomen aan is. Via het knuppelpad kan je toch veilig de vallei van de Roosterbeek verkennen. De dode bomen die te zien zijn, lieten het leven door de vernatting. In tegenstelling tot de zwarte els, zijn niet alle boomsoorten aangepast aan een situatie waarbij ze grote delen van het jaar 'natte voeten' hebben. In het voorjaar kan je langs de beek het beekmijtertje, een paddenstoel, waarnemen.
Auteur: Limburgs Landschap vzw
Natuurgebied

Kapel Kolveren
Deze gotische kapel is met haar omgeving beschermd als monument en als landschap. Haar oudste delen dateren van 1483. De Kolveren deed ten tijde van de beeldenstorm (1567) dienst als schuiloord voor het Lievevrouwebeeld. Het is echter nooit teruggevonden en werd vervangen door een Mechels beeld. In 1974 werd dit 16de eeuwse beeld gestolen en kreeg de kapel haar derde Mariabeeld, van de hand van de Oostenrijkse beeldhouwer Karl Wasle.
Auteur: Limburgs Landschap vzw
Kapel

Domein Bokrijk
In het Openluchtmuseum van Bokrijk ontdek je het plattelandsleven van 100 jaar geleden tot de bruisende sixties… Je speelt de traditionele volksspelen, je wordt ondergedompelt in de oude ambachten en alle gebouwen, voorwerpen en attributen lijken als het ware weggelopen oude schilderijen. De speeltuin biedt een hele dag pret voor de kinderen en in het Arboretum ontdekt de plantenliefhebber een enorm collectie bomen en struiken.
Auteur: tvl
Natuureducatief centrum

Domein Siberië
Domein, in 1909 door de Brusselse dokter Armand Denisty (°1877) gekocht, wiens echtgenote mevrouw Sohie uit Hoeilaart uit een rijke familie stamde, pionier op het vlak van de druiventeelt in serres. Dat jaar besloeg het 580 hectare. Het groeide uit tot een modelboerderij waar 250 mensen werkten. Men nivelleerde het reliëf en vennen werden met duinzand gedempt. Er werden lange rechte zandwegen getrokken, met ernaast diepe grachten voor de afwatering. De grond van de uitgegraven grachten werd voor de opvulling van de wegen gebruikt. Dwars door het gebied werd een hoofdweg aangelegd, de huidige Middendijk, in de volksmond zogenaamd Houtendijk, naar de lange dennen die dwars op de grond naast mekaar werden gelegd, om het wegzakken van de karren te verhinderen. Bij het begin van deze dijk was er een soort statie. Vandaar vertrok een smalspoor met kipwagentjes naar de verschillende gebouwen. Palen en spoor liggen nog altijd onder de wegbedekking van de Middendijk.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
POI

Pastorie Sint-Trudoparochie
Pastorie, volgens Maex e.a. (1997) gebouwd in 1737 door pastoor A. Froyenhoven. Daarvoor werden 700 gulden bijeengebracht door de inwoners en 350 gulden vanwege de gemeente. 20.000 bakstenen werden gratis geschonken door de abt van Sint-Truiden. Op de Ferrariskaart (1771-77) wordt deze pastorie aangeduid als een relatief groot, gesloten complex. In de Atlas van de Buurtwegen (1845) is ze teruggebracht tot een geheel van twee losstaande, haaks ten opzichte van elkaar gelegen, langgestrekte elementen, ten noorden en oosten van een muur voorzien. Deze twee elementen bevinden zich in laatstgenoemde bron niet op de plaats waar het huidige gebouw voorkomt, hetgeen doet vermoeden dat de pastorie in haar huidig neoclassicistisch voorkomen uit het midden van de 19de eeuw stamt.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Begijnhof

De Wijers
De Wijers is een uniek gebied met meer dan 1.000 vijvers, goed voor zo'n 700 hectare water en riet. Het is een thuis voor veel zeldzame dier- en plantensoorten. Daarnaast is dit een regio met een rijke cultuurhistorie, een prachtig afwisselend landschap, een bloeiende economie en toeristische topattracties als Bokrijk, Kelchterhoef, Hengelhoef, Domein Kiewit, Bovy en Circuit Zolder. En dit alles in de directe omgeving van Hasselt en Genk.
Auteur: KINGO
Natuurgebied

Grote Baan
De Grote Baan in Houthalen-Helchteren kwam in 2018 in het nieuws na het onderzoek over vervuiling in Vlaanderen onder de titel CurieuzeNeuzen. De luchtkwaliteit langs deze weg was de slechtste in Vlaanderen. Jammer genoeg is het een trend voor vele tweevaksbanen, zo bleek uit de studie van CurieuzeNeuzen. Volgenens Meysman van CurieuzeNeuzen is het erg gesteld op tweevaksbanen en dicht bij een kruispunt waar de randen ingesloten zijn door bebouwing.
Auteur: RouteYou
Straat

Abeek
De Abeek ontspringt in het heidegebied van Meeuwen-Gruitrode en stroomt tussen de Donderslagheide en de Maas. Tot het stroomgebied van deze beek horen de Donderslagbeek, de Gielisbeek, de Hommelbeek, de Bullenbeek en de Brijvennerbeek.
Samen met haar zijbeekjes heeft de Abeek een zacht golvend landschap uitgegraven. Er wordt geen afvalwater in geloosd, vandaar dat de waterkwaliteit uitstekend is. De beek staat dan ook vermeld als een van de betere Vlaamse viswaters. Van oudsher maken de bewoners gebruik van de waterkracht van de beek. De eerste watermolens stonden er al voor de 16de eeuw. Enkele bleven
bewaard, zij het dan in verbouwde toestand.
Auteur: RouteYou Route Generator
Rivier

Hotel Het Zummerheem
Fietsvriendelijk hotel aangeboden door Toerisme Vlaanderen.
Meer informatie op 85.255.195.233/Default.aspx?PageID=101&LogieID=260493
Auteur: GK
Hotel

Kolverenschans
De Kolverenschans was een schans in de gemeente Zonhoven, die zich bevond aan de huidige Kolverenschansweg en diende om de bevolking van de gehuchten Kolveren en Teneikenen in veiligheid te brengen als er troepen door het gebied zwierven.
De schans werd opgericht in 1604 en de grachten ervan werden gevoed door de Laambeek. Dit geschiedde op een stuck broeck, gelegen aen die Broeckstraet, groet ontrent een halff bonder afstond ter behoeff der gemeijnten Eijcken ende Colveren, om daer te stichten ende vestighen eijnder fortken oft schansen. Zowel de prins-bisschop van Luik als de Keizer van Duitsland beschermden de schans met hun blazoen: ende op dat niemans hiervan ignoratie ende pretendere hebben den voirs onssen ondersaeten van Zoenhoven, op die voirs. schantsen ende forten te stellen den keijzerlijcke maiesteit oock onsse blasoen in teijken van sauvegarde. Deze goedbedoelde bescherming was in de praktijk echter van weinig waarde.

Café B 52
Gezellig café gelegen aan het fietsroutenetwerk in de directe nabijheid van het Albertkanaal. Fantastisch terras open en overdekt, Ruime parking voorzien voor vertrekkende fietsers. Altijd welkom voor een gezellige babbel met een natje en een droogje, alle faciliteiten aanwezig om er een heerlijk gezellig tijdsverblijf van te maken!
Auteur: Visit Limburg
Cafe

Zomerterras Aen de Bullenschool
Langs de velden en bossen, tussen de knooppunten 4 & 32, ligt dit rustig gelegen zomerterras. Het is een stopplaats voor fietsers, wandelaars en ruiters. Je kunt er, op de vroegere “speelplaats” onder de oude lindebomen, uitrusten & genieten van iets fris, een pintje, een trappist of een kopje koffie met een heerlijk groot stuk, verse Limburgse vlaai. En dit tegen een democratische prijs! Dit is Limburgse gastvrijheid ten top!
Auteur: Visit Limburg

Sonnisheide Boerderij en Ijssalon
Op onze boerderij bereiden we zelf op ambachtelijke wijze roomijs, uit onze verse kwaliteitshoevemelk.
Dit roomijs wordt dagelijks aangemaakt volgens een eigen recept, enkel met natuurlijke grondstoffen zonder toevoeging van additieven en kleurstoffen.
Onze boerderij is gelegen op 't Sonnis in een zeer landelijke omgeving, een kleine rustpauze met een overheerlijk ijsje is een waar genot.
Vanaf de zomer van 2004 is er ook de mogelijkheid om binnen in het ijssalon te genieten van onze heerlijke ijs.
Auteur: ViaVespa Peer
Bedrijf

WOII Vliegveld Y32
WO II Vliegveld Y32
We hebben een stukje Amerikaans erfgoed op Belgische bodem. Het 820ste Engineer Aviation Battalion van het Amerikaanse leger bouwde hier op 22 november 1944 het tijdelijke vliegveld Y32. De landingsbaan en taxibaan bestonden uit geperforeerde stalen platen die aan elkaar werden geklikt, zogenaamde PSP-platen of Pierced Steel Planking. Rondom het vliegveld legde het bataljon een aarden weg aan voor bevoorrading en bewaking. Op 10 december 1944 nam het leger het vliegveld in gebruik. Aanvankelijk diende het vooral voor de bevoorrading en de evacuatie van gewonden met C-47 Skytrain-transportvliegtuigen. Later kregen gevechtseenheden hier hun uitvalsbasis: eerst de Britse RAF 125 Wing, daarna de Amerikaanse 370th Fighter Group en de 405th Fighter Group. De gevechtsvliegtuigen vlogen ondersteuningsmissies, verkenden routes en vielen Duitse militaire posities aan. Het Amerikaanse leger sloot het vliegveld definitief op 29 mei 1945, aan het einde van de oorlog.
Afbeelding: Aarden weg rond WO II Vliegveld Y32. Copyright Onroerend Erfgoed
Wat gebeurde er met het vliegveld tijdens de oorlog? En wat rest er nog van?
Vliegveld Y32 is een Advanced Landing Ground (ALG) van het 820ste Engineer Aviation Battalion van het United States Army Air Force IX Engineer Command. Een tijdelijk door de geallieerden aangelegd vliegveld. Het Amerikaanse leger bouwde deze vliegvelden doorgaans via eenzelfde stramien, met faciliteiten zoals een militair kwartier, opslagplaatsen voor munitie, voorraden, brandstof, drinkwater en een klein elektriciteitsnet.
De bouw van Y32 startte op 22 november 1944. De Amerikanen nivelleerden en stabiliseerden eerst de heide. Daarna voerden ze 56 000 geperforeerde stalen platen aan vanuit Cherbourg, PSP-platen of Pierced Steel Planking. Die klikten ze aan elkaar om zo de 50 meter brede landingsbaan en de taxibaan aan te leggen. De staanplaatsen voor de vliegtuigen werden uitgevoerd in Square Mesh Track (MST). Dit was een door de Britten ontwikkeld zwaar metalen gaas op grote rollen. Een aarden weg rond het vliegveld maakte bevoorrading en bewaking mogelijk. Die weg is vandaag één van de weinige zichtbare restanten.
Het vliegveld was op 10 december 1944 gebruiksklaar. Aanvankelijk gebruikte het Amerikaanse leger het voor de bevoorrading en evacuatie van gewonden (Supply & Evac) met C-47 Skytrain-transportvliegtuigen. Van eind december 1944 tot 27 januari 1945 vormde het vliegveld de basis voor de Britse RAF 125 Wing. Eind januari 1945 stationeerde het vliegveld Amerikaanse gevechtseenheden, waaronder de 370th Fighter Group. Deze eenheid maakte gebruik van P-47 Thunderbolt-gevechtsvliegtuigen. In februari kreeg dit team versterking van de 405th Fighter Group. De gevechtsvliegtuigen vlogen ondersteuningsmissies, verkenden routes en vielen Duitse militaire posities aan.
De winter van 1944/1945 was de koudste winter van de eeuw. De infrastructuur van het vliegveld was zeer rudimentair. Door de koude, hevige sneeuwval en ijsvorming was Y32 in begin en midden januari 1945 dikwijls onbruikbaar waardoor de piloten moesten uitwijken naar het nabijgelegen vliegveld Y29 in As.
Om de Slag om de Ardennen te ondersteunen, ondernam de Duitse Luftwaffe een aantal aanvallen op geallieerde vliegvelden in Nederland en België. Deze operatie staat bekend als Operation Bodenplatte. Op 1 januari 1945 vielen een dertigtal Duitse jachtvliegtuigen Y32 vroeg in de ochtend aan, met vooral materiële schade aan de infrastructuur en de vliegtuigen. Een drietal mensen raakten gewond.
De gevechtseenheden kregen eind april 1945 een andere locatie. Met het einde van de oorlog werd het vliegveld op 29 mei 1945 gesloten en in 1947 ontmanteld. Burgers namen veel PSP platen mee als bouwmateriaal. Daardoor zie je in de omgeving nog veel schuurtjes met dit materiaal. Door het hoge gehalte mangaan in de platen zijn ze oersterk en roesten ze amper.
Info van Onroerend Erfgoed
Auteur: Stepclub Oudsbergen
Oorlog

Ruiterskuilen Geschiedenis
Ruiterskuilen
Ruiterskuilen is een bijzondere plek voor archeologie. In 1971 ontdekte de universiteit van Leuven hier per toeval een eerste mesolithische site bij aardkundig onderzoek. In 1985 volgde een tweede vindplaats. Systematische boringen in 2002 toonden aan dat er op de zandruggen rond het ven nog verschillende plekken zijn die archeologisch interessant zijn. Dat is niet verwonderlijk, want de zandige hoogtes vlakbij het water waren ideale verblijfplaatsen voor de jagers-verzamelaars die leefden van 9500 tot 4000 voor Christus. De kampementen kenden maar een kortstondige occupatie. De bewoners gebruikten het als uitvalsbasis voor de jacht en trokken daarna weer verder. Archeologen proberen aan de hand van de vondsten verschillende activiteitenzones te reconstrueren. Zones waar men de jachtuitrusting maakte en herstelde, zones voor huidbewerking, zones voor de bewerking van been, gewei of hout. In Vlaanderen werden vooral activiteiten van jacht- en huidbewerking terug gevonden.
Afbeelding: De Ruiterskuilen. Copyright Kris Thijs
Meer weten over de archeologische opgraving op de sites Ruiterskuilen 1 en 2?
Op Ruiterskuilen zijn tot nu toe twee sites opgegraven: Ruitserkuilen 1 in 1971 en Ruiterskuilen 2 in 1985. De mesolithische sites zijn herkenbaar door kleine concentraties van ca. 25 m² tot 50 m² lithisch materiaal waaronder vuurstenen, kwartsiet en kwarts. Soms is er een haardplaats aanwezig, herkenbaar aan verbrande artefacten, houtskool, verbrande zaden en noten.
Steentijdopgravingen gebeuren nog handmatig in werkputjes van 1 m². In Vlaanderen gebeurt dit meestal via de kwadratenmethode. Onderzoekers verdelen zo’n werkput dan onder in vier kwadraten. Elk kwadraat graven ze uit per bodemhorizont (aardkundige eenheid) of op een arbitrair niveau van enkele centimeters. Ze zeven het uitgegraven sediment om litische artefacten, houtskool en eventuele verkoolde zaden en vruchten in te zamelen.
De site Ruiterskuilen 1 bestond uit verspreid materiaal zonder grote concentraties. Dat toont aan dat het gaat om verschillende, opeenvolgende kampementen op dezelfde locatie. Onderzoekers konden verschillende haardplaatsen herkennen, aangelegd met grote kwartstenen. Ze verzamelden bij de opgraving 2102 artefacten: 116 werktuigen, 85 kerfresten, 17 kernen, 640 afslagen en klingen en 1243 chips. Er werden vooral werktuigen gemaakt in silex en een klein deel in Wommersomkwartsiet (12%). De homogene aard van de werktuigen doet vermoeden dat het altijd dezelfde groep jagers-verzamelaars was die de plaats regelmatig bezocht.
Bij de opgraving van Ruiterskuil 2 bevond het lithisch materiaal zich in een ovale concentratie van ongeveer 15 m². Haarden waren nergens te bespeuren. Onderzoekers vonden hier 1805 artefacten. Het materiaal was zeer homogeen van aard en bestond vooral uit silex afkomstig van de Maasregio (86%) en uit Wommersomkwartsiet (14%). De silex uit de Maasregio is van mindere kwaliteit en ging niet zo lang mee. In tegenstelling tot Ruiterskuil 1 lijkt dit kampement maar eenmalig gebruikt te zijn geweest in het Mesolithicum. Scherven uit aardewerk uit de Ijzertijd bewijzen dat de site in een latere periode wel opnieuw bezocht is.
Afbeelding: Opgravingsplan Ruiterskuil 2. Bron: ROBINSON E.N., CREEMERS G. en VERMEERSCH P.M. 2008: Opglabeek-Ruiterskuil 2 Late Mesolithic settlement complexity on the Kempen plateau, Notae Praehistoricae 28, p. 66, Fig.2.
Informatie van Onroerend Erfgoed
Auteur: Stepclub Oudsbergen
Architecturale plaats

Domein Donderslag Geschiedenis
Domein Donderslag
Domein Donderslag gaat ten minste terug tot in 1186, wanneer het de eerste keer voorkomt in historische documenten. De abdij van Herkenrode kocht in 1209 een eerste deel van het domein van het kapittel van Saint Bartholomé uit Luik en in 1219 het tweede deel van het kapittel van Sint Servaas uit Maastricht. In 1330 kreeg de abdij toestemming van de graaf van Loon om Donderslag met een walgracht te omheinen. Deze houtwal en de gracht zijn herkenbaar op historische kaarten, in de percelering, op luchtfoto’s en in het landschap. Door de schrale zandbodem was de landbouw er op veeteelt georiënteerd.
Afbeelding: Domein Donderslag. Copyright Kris Thijs
Meer weten over Domein Donderslag?
Domein Donderslag komt voor de eerste keer voor in historische documenten in 1186, toen nog onder de naam Dunreslo. De Abdij van Herkenrode kocht de gronden op in 1209 en 1219. Het was hun meest noordelijk gelegen bezit. Donderslag had een belangrijke plek voor de heerlijkheid. De inwoners kwamen ernaartoe voor rechtspraak in naam van de abdij. Het was een uitgestrekt domein met een oppervlakte van meer dan 100 ha.
Het Domein Donderslag lag erg geïsoleerd. Het bestond uit enkele akkers maar vooral uit heide, weilanden, bos en hooilanden in de vallei van de Abeek. Door de schrale zandbodem lag de focus van de landbouw op extensieve veeteelt. Alleen met zware bemesting kon men op de arme gronden graan telen zoals rogge en boekweit. Het akkerareaal was beperkt en werd bemest met plaggen van heidestrooisel en dierlijke mest.
Volgens pachtcontracten werden er in de eerste helft van de 16de eeuw een vijftigtal runderen en zeshonderd schapen gehouden. De wol van de schapen diende voor de lakennijverheid in Weert, Thorn en Maaseik. De hoeve van het domein bleef bestaan tot de afbraak ervan in 1968.
Afbeelding: Domein Donderslag in de Atlas der Buurtwegen. Bron: GEOPUNT, 2021: GEOPUNT VLAANDEREN: Atlas der Buurtwegen Vlaanderen (ca1840).
Bron Onroerend Erfgoed
Auteur: Stepclub Oudsbergen
POI

Fietsen door het Water
Fietsen door het Water is een fietspad in Bokrijk, een domein in de Belgische provincie Limburg. Fietsen door het Water, dichtbij het knooppunt 91 van het fietsroutenetwerk, ligt in het uitgestrekte vijverlandschap van De Wijers.
Foto-stopplaats

Bezoekerscentrum Hengelhoef - reca
Bezoek de imkerij en insectentuin, laat je hond los in de hondenzone, ontdek de ecologische volkstuintjes, geniet van het speelbos, ga op wandeltocht of doe mee met één van de ‘natuurleuke activiteiten’. Bezoekerscentrum Hengelhoef in Houthalen-Helchteren is dé uitvalsbasis om natuurgebied Hengelhoef en de nabijgelegen heidegebieden Teut en Ten Haagdoornheide (ANB) te verkennen. In en rond het bezoekerscentrum, een gerenoveerd kempisch vakwerkhuis, beleef je het vroegere leven op de heide. Geniet van een (h)eerlijk drankje in een natuurlijk kader!

Koe-vert Kiewit
Koe-vert is een taverne gelegen in het prachtige natuurdomein Kiewit, de groene long van Hasselt. Koe-vert biedt via zelfbediening gerechten en dranken aan waarin bio-, lokale en fair trade producten dé aandacht krijgen. Op onze drankkaart bieden we een uitgebreid assortiment aan met biologische en fair trade producten, ons eigen geperst Wroeterappelsap en de gekende frisdranken. Ook onze bierkaart biedt voor elk wat wils: van (biologische) streekbieren tot de verfrissende klassiekers. De wijnen die we schenken komen uit het fair trade aanbod van Oxfam. En we blijven onze kaart vernieuwen. Wie een kleine honger of dorst wil stillen, kan terecht aan de Oxfamautomaat aan de ingang. Onze groenten, het lekkere brood, het gebak, het (spelt)meel, de eieren,…van vzw De Wroeter vormen de basis voor de bereide gerechten. Lokale producten krijgen bij ons een belangrijke plaats in de keuken. Met een beperkte kaart probeert Koe-vert toch voor iedere bezoeker wat lekkers aan te bieden. Je kan bij ons elke dag terecht voor verse dagsoepen, pasta’s (ook glutenvrij), croques, maaltijdsalades, hartige en zoete pannenkoeken, boterhammen, … Ook de dessertliefhebbers hebben genoeg keuze: schepijs om bij weg te smelten (dankzij onze collega’s van De Winning), een smakelijk stukje Limburgse vlaai of iets kleins zoet om te knabbelen zoals onze Wroeter-koekjes. . Dat allemaal in de prachtige omgeving van de kinderboerderij & Domein Kiewit en op wandel- en fietsafstand van Bokrijk. Koe-vert, een afdeling van vzw De Wroeter, zet in voor duurzame tewerkstelling. Kortom, Respect voor mens & natuur, daar gaan wij voor!

DLP069_Siberië v25